“Du hosst Dein Chef, waü er ist a Voizutz
Und n’Hansi Hinterseer wegen seine Moonboots
An der Kassa stehst immer in der långsamsten Schlången
Und s’Ketchup ist da immer no vorm Wiaschtl ausgångenWurscht!
Vergiß Dein Grant und loch, nimm vom Ei des Göwe
Sei gscheit, genieß dei Zeit, waü es kost dessöweDie Zeit vergeht, Übergewicht und Kreizweh ned
Da Gedächtnisschwund, der Hund, mocht Di aa scho gånz schee bled
Jeden Tog schickt der Gevatter a poa neiche graue Hoa
Und s’Zipferl steht Da aa neama so wias amoi woaWurscht!
Vergiß Dein Grant und loch, nimm vom Ei des Göwe
Sei gscheit, genieß dei Zeit, waü es kost dessöweObs’d im Sööbstmitleid ertrinkst, in Deiner innern Wüste verdurscht
Dem Leben ist des wurscht, dem Leben ist des wurschtSo wurscht!
Vergiß Dein Grant und loch, nimm vom Ei des Göwe
Sei gscheit, genieß dei Zeit, waü es kost dessöwe”
